vrijdag 30 januari

Als januari afloopt, is het tijd om het terugblikken stilaan achter ons te laten. Maar niet voordat we nog één keer door de eindejaarslijstjes gaan en genieten van hoeveel lof onze line-up (of beter: de artiesten erop) heeft gekregen.

BRDCST draaide altijd al om muziek die zich niet gedraagt: platen die algoritmes doen ontsporen, scenes die niet in nette genrevakjes passen, en artiesten die bewust de omweg nemen. Als je de “Best of 2025”-round-ups van Pitchfork, The Wire, Crack Magazine, The Quietus, Dazed en meer bekijkt, voelt dat instinct behoorlijk bevestigd. 

Hier zijn een paar van de meest besproken releases die neerstrijken op BRDCST 2026. 

De grote: Los Thuthanaka sluit BRDCST in stijl af

Resident Advisor vatte het perfect samen: “It’s a fucking trip.” En dat is het ook. 

Los Thuthanaka is het project van American-Bolivian Chuquimamani-Condori (aka Elysia Crampton) en hun broer Joshua Chuquimia Crampton: elektronische experimenten die intrinsiek verbonden zijn met Andesfolklore, Boliviaans inheems erfgoed en queer viering. Hun titelloze debuut speelde zelfs het gebruikelijke spel niet mee: rauw en ongemasterd uitgebracht, en niet beschikbaar op de grote streamingplatformen. 

En toch: het kwam binnen als een uppercut. “Slack-jawed euphoria” (The Quietus). 

Eindejaarslijstjes (Los Thuthanaka – Los Thuthanaka) 

• Pitchfork: #1 
• The Wire: #3 
• Crack Magazine: #9 
• The Quietus: #59 

BRDCST sluit het weekend af met Los Thuthanaka. Precies zoals het hoort. 

AD 93: Label van het Jaar 

We kruisen al een tijd het pad van het Londense label AD 93 bij BRDCST, en 2026 voelt als het juiste moment om die orbit extra in het licht te zetten. Pitchfork noemde AD 93 onlangs “Label of the Year 2025” en prees de avontuurlijkheid, het negeren van conventies en de rauwe emotie. 

Op BRDCST 2026 hoor je die spirit luid en duidelijk via james K, feeo en Olan Monk. 

james K: een doorbraakplaat, gebracht met live band 

Als je Friend het hele jaar door in gefluister hebt horen passeren: geloof de hype. Pitchfork noemt het eerder een vakkundig uitgevoerde magische truc van james K dan een mirakel, al is het verleidelijk om het zo te noemen. (Jamie Krasner) is al lang een stille constante in de esthetische underground als vocalist, producer of collaborator, maar 2025 voelde als een nieuw niveau van zichtbaarheid. 

En in 2026 toert ze voor het eerst met een live band. De Belgische première staat op BRDCST. 

Eindejaarslijstjes (james K – Friend) 

• Crack Magazine: #11 
• Dazed: #17 
• Pitchfork: #47 
• The Quietus: #56 

DJ Haram: fractured club sensibilities 

DJ Haram noemt zichzelf een “multidisciplinary propagandist”, en daar zit iets in. Haar werk omvat wat The Quietus “politically charged noise-rap” noemt en smelt allerlei artistieke formats samen. Haar debuut Beside Myself (Hyperdub) is een felle synthese van clubmuziek, hiphop, experimenteel sound design en Midden-Oosterse ritmes. Het resultaat is chaos, op de beste manier. 

Eindejaarslijstjes (DJ Haram – Beside Myself) 

• The Wire: #5 
• Crack Magazine: #40 

feeo: stille intensiteit, geprezen door Pitchfork en The Wire 

feeo’s debuut Goodness is intiem maar ruimtelijk. The Wire prees hoe de plaat “embedded gorgeous vocal melodies and reflective monologues within lo-fi beats… and improvisational flourishes.” Zo’n album dat via mond-tot-mond groeit… tot de critici volgen. 

Eindejaarslijstje (feeo – Goodness) 

• The Wire: #15 

Ichiko Aoba: universeel bejubelde curator van BRDCST 2026 

Ichiko Aoba keert terug naar BRDCST niet alleen als artiest, maar ook als curator: ze geeft vorm aan een avond in haar eigen kristallijne universum van folk, ambient en experimentele muziek. Haar nieuwste album Luminescent Creatures kreeg stevig kritisch gewicht. Het is zo’n plaat die mensen (lees: The Guardian) als medicijn beschrijven. 

Eindejaarslijstje (Ichiko Aoba – Luminescent Creatures) 

• Pitchfork: #33 

Lucy Railton: magisch minimalisme (curated by Stephen O’Malley)

Lucy Railton is een van de meest fascinerende cellisten in de hedendaagse en avant-gardemuziek. Pitchfork beschrijft haar solodebuut Blue Veil als rigoureus en sober. En zoals The Wire aangeeft: de muziek voelt eerder gebeeldhouwd dan geschreven.

Eindejaarslijstjes (Lucy Railton – Blue Veil) 

• The Wire: #32 

Rainy Miller: Northern Gothic, maar intiem

Rainy Miller’s Joseph, What Have You Done? is een volledige emotionele omgeving: drill, ambient, industriële textuur, voicenotes, bekentenis, kwetsbaarheid, alles samengehecht tot iets intens persoonlijks. Crack Magazine vergeleek het met een smorgasbord. Keeley Forsyth brengt hem naar BRDCST als onderdeel van haar curatie, en dat zegt op zichzelf al veel. 

Eindejaarslijstjes (Rainy Miller – Joseph, What Have You Done?) 

• Crack Magazine: #28 
• The Quietus: #37 

Les goûts et les couleurs, maar het patroon is duidelijk: de kern van BRDCST 2026 is gebouwd op platen die critici en fans in 2025 even deden stoppen met scrollen. 

Tot in april.